Sinceramente a mellor frase que vin é unha de Steizam que básicamente levaba repetindo dende que fun ver un partido pola tarde, premonitorio todo: Ser adestrador non é elexir sempre a opción máis fácil, sentar ao máis xovén, ao que menos protesta, ao menos consolidado.... Isto pódeche alongar a estancia aquí un ano. Pero si eres eso terminas fora, porque a solución máis cómoda para ti non sempre funciona.
Onte víamos que para Rozalén a súa canción favorita de Shakira é Inevitable, neste blog pasa o mesmo por esa razón vamos deixala que ademais ten o seu aquel, o pasado falando sobre o futuro.
Vía en tuister creo que de RicharMurdock un comentario que dicía que é triste tomar conciencia da idade cando os ídolos da infancia comezan a caer coma moscas.
Recordemos que co Lolaso era habitual na súa folla de ruta cada Nadal e Xaneiro unha caída aos infernos dos resultados pero como a xente o ten cruzado e aínda que poñamos as notas a fin de curso, en canto a xestión, capacidade, táctica, rendemento, roles, diversión vamos por mal camiño.
No meu grupo de Juasap hai bastante división co tema Chus, pero vou quedarme co Gurú:
En 2023 deséxovos saúde e sorte, que loitedes polo que queredes, sexades capaces de valorar o que tedes e superar o que vos doe. Feliz ano a todos.
Vamos a deixar por aquí o resumo madridista do 2022 polo blog para rematar este ano tan bo para o Madrid e tan malo no persoal no que o blog foi unha forma de escape.
